31 oktober 2018

Vandaag konden we de certificaten uitreiken al alle studenten die voor de First-Aid training zijn geslaagd van Tmotheus Fondation. Samen met Sister Jean and directeur Wim Akster onder het genot van een maaltijd en een flesje prik konden we terugblikken op een geslaagde cursus.

Beveiliging – 24 oktober 2018

Op de foto zien jullie onze beveiligingsmensen  met ons K-9 department. Het afgelopen jaar hebben we veel kunnen verbeteren op het gebied van de beveiliging op Ahava: 2 nieuwe beveiligingsmensen, Bor onze derde herdershond, straatverlichting op Zonne energie die Ahava gedurende de veelvuldige elektriciteitsonderbrekingen van licht voorzien en tot slot de MagLight zaklampen voor alle bewakers. We willen een ieder bedanken die ons financieel zo fantastisch geholpen hebben zodat we Ahava, de mensen en de dieren die hier wonen en werken betere bescherming kunnen bieden. Dankbaar dat we alle beveiligingsmensen ook een officieel uniform konden geven waar ze reuze trots op zijn!

Een nieuwe gast – 21 oktober 2018

Uilen zie je nagenoeg niet overdag maar vandaag is het de tweede ochtend dat deze ‘ giant eagle owl’  in onze Baobab boom is neergestreken. Van Mister Dickson hoorde ik dat ze kuikens heeft in de andere Baobab boom net buiten Ahava.  Hij vertelde ook dat ze ’s nachts heel vaak even een rustpauze in onze boom neemt. Giant eagle owls kunnen tot 70 cm ‘groot’  worden. Hun ‘oortjes’  zijn gewoon veertjes. Het is echt een enorm dier als het zijn vleugels uitslaat. Zo prachtig. Nu maar hopen dat haar kids ook in de buurt van Ahava gaan blijven…………

Hierom houd ik van wonen in Afrika!

Althea, Pam en Phil, dank jullie wel voor een paar prachtige dagen! Heerlijk genieten van elkaar en van Gods prachtige schepping! Van de langste en grootste tot de allerkleinste…. ze zijn allemaal wonderlijk en prachtig #natuuropzijnbest

15 oktober 2018

Afgelopen week zijn de Zonne panelen geplaatst. Binnenkort wordt de pomp geplaatst. Nog even geduld en dan hebben we water van onze eigen ‘Wonderwaterpomp’ op Ahava!! @opwegomdezonnestralentegebruken!!

Moringa – 10 oktober 2018

Na jaren van zoeken en rond vragen voor zaden van de Moringa boom hebben we dit jaar onze eigen oogst. Vorig jaar hebben we een aantal piepkleine boompjes geplant en in een jaar tijd zijn die gegroeid naar een boom die geweldige zaden produceert. Nu hebben we Moringa zaden van eigen bodem. Niets wat meer voldoening geeft dan oogst van eigen grond. Zo dankbaar!!

 

‘Dierendag’ – 4 oktober 2018

Wat dacht je van een heerlijk dutje doen in een koele ruimte met je andere besties. Volgens mij kan je ‘dierendag’ niet beter!

Onze K9 unit – 1 otober 2018

Dit is Mister Dickson met zijn bestie Bor. Bor is onze derde waakhond en kwam als kleine pup onder de nachtelijke zorgen van Mister Dickson. Liefde op het eerste gezicht en dat is het altijd gebleven. Mister Dickson eet zijn avondeten altijd op Ahava en dit brengt ie in een mandje met zich mee. Zodra het mandje wordt neergezet gaat Bor op een meter afstand erbij zitten. Mocht broer Max al het verlangen hebben om dichtbij te komen dat wordt hem door broertje Bor zeer duidelijk gemaakt dat het verstandiger is om weg te gaan. Mijnheertje bewaakt het eten van zijn bestie! Stomverbaasd ben ik hierover dat ie niet het eten stiekem opeet: veelvraat als ie is. Natuurlijk doet Bor alleen maar goede dingen volgens Mister Dickson. Ik weet 100% zeker dat ie nieuw geplante bloemen uitgraaft en de bloemen in de bloempotten afvreet. Ik weet het zeker maar Mister Dickson weet het ook zeker dat Bor dit niet doet. Dus hebben we een oplossing gevonden……een soort middenweg…….ieder nieuwe plant kirjgt een hekje zodat uitgraven niet mogelijk is en de bloemen in de bloempotten? Die groeien wel weer aan.

Een paar weken geleden leg ik in mijn beste Chichewa uit aan Mister Dickson dat deze week alle andere bewakers hun nieuwe uniform krijgen. (deze foto houden jullie nog te goed} Hier is de reactie van Mister Dickson. Hij spreekt geen woord Engels dus ik moet heel goed luisteren.

Mister Dickson: ‘Asisi ……’.  Ik:’ Ja Mister Dickson? ‘. Mister Dickson: ‘Dus ze krijgen een zwart uniform?’. Ik: ‘Ja Mister Dickson’. Mister Dickson: ‘Ook met een zwart sleutelsnoer voor hun fluit?’. Ik: ‘Ja Mister Dickon, wat jij hebt, krijgen zij ook’. Ondertussen denk ik er hard over na welke richting we uitgaan met dit gesprek … Mister Dickson gaat door …: Asisi, weet je … er is in Ahava maar één groot persoon en dat ben jij. Ik: ‘Oké Mister Dickson’. Mister Dickson: ‘Weet je, als iemand iets nodig heeft, gaan zij naar jou toe omdat jij de grote bent’. Ik nogmaals: ‘Oké meneer Dickson’. Ondertussen denk ik dat ik dit gesprek over een grote niet leuk vind waarvan hij zegt dat ik het ben …… .maar Mister Dickson gaat verder …: “So Asisi ……. ‘. Ik: Ja Mister Dickson ‘. Mister Dickson: ‘als wij als bewakers allemaal hetzelfde zijn, weten bezoekers en andere mensen niet wie de grootste is’. Ik: ‘dat is waar Mister Dickson’. Plots vallen er dingen voor mij op hun plaats … Mister Dickson: ‘Dus Asisi ………. Ik dacht omdat Bor een rode halsband heeft ik misschien ook een rood sleutelkoord voor mijn fluit kan krijgen,  hetzelfde als Bor ‘. ‘En ook Asisi ……… bezoekers weten dan dat ik de grote ben doordat ik een rood sleutelkoord heb. Ik: Dat is een geweldig idee Mister Dickson ‘. Morgen als ik naar de stad ga, zal ik proberen een rood sleutelkoord voor je te kopen. En je zwarte sleutelsnoer kan naar de andere bewaker gaan wanneer ze hun uniform hebben. Mister Dickson: ‘Zikomo kwambiri Asisi’. Goed Goed!!

En met zijn  mooie glimlach op zijn gezicht loopt hij weg ………. en ik…….denk nog een beetje na over alle woorden die er gezegd zijn.

Ik geef toe … ik moest lachen hoe mooi Mister Dickson het allemaal samenvoegt. En ik dacht ook dat als het om een rood sleutelsnoer gaat  wat Mister Dickson echt blij maakt ………. Who cares. Maar er is meer: ​​zelfs als we het misschien niet leuk vinden, heeft Mister Dickson gelijk. Hij legt het in eenvoudige woorden uit in zijn uitleg  over ‘de grote’. Hij is de grote in onze bewakingsafdeling, nu al meer dan 2 jaar en hij doet ongelooflijk veel werk. Hij ziet zichzelf als mijn persoonlijke lijfwacht en hij zorgt ervoor dat alles goed gaat met Asisi en onze harige afdeling. Hij houdt van de honden en zij houden van hem. Hij denkt na over wat hij meer kan doen om een ​​betere beveiliging te geven. Vaak komt hij met een nieuw idee. Hij ziet zichzelf als de grote en ik wil dat eren omdat … .. Mister Dickson wil, zonder het anderen te zeggen dat iedereen weet dat hij de grote is in zijn afdeling. De mooie waarheid is dat hij zichzelf niet boven de ander bewakers plaatst maar zich gelijkwaardig opstelt aan de anderen.  Hij pronkt niet en zijn houding is van het onderwijzen en dienen van de andere bewakers.  Wellicht kunnen we met elkaar daar nog heel veel van leren want Hij kwam om te dienen terwijl Hij de Grootste is en was!

Nieuwe tanks x2 – 22 september 2018

Stapje voor stapje……..

Vandaag, ruim een jaar later nadat we de metalen standaard hadden gemaakt EN geplaatst hebben de nieuwe tanks hun plek gekregen. We zijn op weg naar overvloedig water van onze wonderwaterpomp!!

20 september 2018

Deelde ik gisteren het verhaal van Maiwawo en hoe we samen een verschil kunnen maken in de toekomst van een jong meisje door financiële hulp, aandacht en bemoediging. Ondanks alles wat wij samen mogen doen is het wel Maiwawo die de keuze maakt om haar gegeven kans met beide handen aan te grijpen. Niemand die daar verandering in kan brengen. Aan de ene kant hebben we Maiwawo wat best een succes verhaal is en………..aan de andere kant hebben we Flora. Een meisje wat ik vandaag leerde kennen. Wat kan het leven hier tegenstrijdig zijn………..in al zijn facetten. Flora kwam in de namiddag naar de kliniek. Ik zag haar zitten met een kindje op haar rug wat zo klein was dat je het amper kon zien. Gelukkig was het op dat tijdstip rustig in de kliniek dus konden Sister Jean en ik rustig de tijd voor haar nemen. Flora haar moeder overleed toen ze 15 jaar was. Ze besloot om te trouwen en 6 weken geleden beviel ze van een baby meisje. Al snel ontwikkelde ze een borstinfectie maar niet wetende wat te doen deed ze maar niets….zelfs de baby niet meer voeden aan deze borst. Dus kreeg de baby nog maar van 1 borst melk wat genoeg zou moeten zijn maar………Flora weet eigenlijk niet wat ze moet doen want wat weet je als je nog maar 16 jaar bent en je hebt geen moeder meer die je hierbij helpt en advies geeft. En zo kwam Flora naar de kliniek want ze maakte zich zorgen om haar baby.  Het kindje wat al heel klein was bij de geboorte is in 6 weken 140 gram ‘gegroeid’ en het is zeer terecht dat Flora zich zorgen om haar kindje maakt. Die zorgen delen wij met haar.

Flora haar borst heeft een diepe wond van de borstinfectie en het kan niet anders dan dat ze heel veel pijn heeft. Het kindje is mager, uitgedroogd en lethargisch met een huidje wat compleet aan het vervellen is. Samen met Flora hebben we een plan gemaakt om haar zo snel mogelijk in het ziekenhuis te krijgen.  Daar zal ze de medische zorg krijgen die ze nodig heeft en hopelijk is er een bewogen verpleegkundige die haar wil onderwijzen hoe ze op een goede manier voor haar kindje kan zorgen.

Volgende week gaan we haar even bezoeken.

Twee meisjes…………..twee verhalen………..twee uitersten………

Uit respect geen foto’s!